Follow on Bloglovin

My Blog: photostorms.blogspot.com

My Magazine: issuu.com/match-up

by Deniz Yılmaz

Berlin pics, roll films. back to April.

for more: Berlin in my pocket

April 2014 / Berlin.

a day for eating Turkish mezze with raki, swimming and having fun with friends.

for more: here

+ follow me on Bloglovin 

instagram / flickr  facebook

yesterday 💛 by @busrayesilay View high resolution

yesterday 💛 by @busrayesilay

writing with sunrise ✏️📒🌄 View high resolution

writing with sunrise ✏️📒🌄

🐐🐐🐐 “Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life” 💙 View high resolution

🐐🐐🐐 “Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life” 💙

Knidos; I’m too late to discover you 💙💦🌀 View high resolution

Knidos; I’m too late to discover you 💙💦🌀

tiles no:4 💙 #tilescrush #photostormingtravel View high resolution

tiles no:4 💙 #tilescrush #photostormingtravel

Tarçınlı ekmek kokusu… İlk kez yedim. Çok sevdim. Havanın sıcak hem de çok sıcak olmasından şikayet edemeyecek kadar çok özlemişim yazı ve yazın getirdiği huzuru. Kısa bir süre de olsa dinlenmek, arınmak ne güzel.
Tezer Özlü okuyorum, Yaşamın Ucuna Yolculuk; içine alıyor beni resmen. Yollar, yolculuklar, trenler ve anılar. En sevdiğim elementler. Hayatı belki de en çok hayat yapan zaman dilimleri bu elementlerden oluşuyor. Hareket halinde olmak, gezmek, yeni bir şeyler görüyor olmak ve sürekli gitmek.
Ayrıca sahilde ne zaman kova, tırmık ve kürekle oynayan birileri görsem; ki bunların sadece çocuk olması yaralıyor beni - mesela neden büyüyünce oyun oynamayı bırakırız- geçmişe doğru yol alıyorum. Çocukluğumun kumu ıslak, denizi her daim yosunlu Ayvalık’ını özlüyorum. Kuzenimden kalan mayoları giymeyi, o plastik kovaların yardımıyla bazen pasta, bazen kuleler yapmayı özlüyorum. Bazen aşçı, bazen savaşçı, bazen de gezgin olup kumların arasında gezintilere çıktığım hayali yolculuklar. 
Tabi artık hayali yolculuklar tatmin etmiyor. İnsan gerçek yolculukların hazzını aldı mı bir kere, hep uzaklara gitmek istiyor. Gökyüzündeki yıldızların ve güneşin daha gerçek, daha yakın olduğu uzaklara…
03.07.2014 / Datça. View high resolution

Tarçınlı ekmek kokusu… İlk kez yedim. Çok sevdim. Havanın sıcak hem de çok sıcak olmasından şikayet edemeyecek kadar çok özlemişim yazı ve yazın getirdiği huzuru. Kısa bir süre de olsa dinlenmek, arınmak ne güzel.

Tezer Özlü okuyorum, Yaşamın Ucuna Yolculuk; içine alıyor beni resmen. Yollar, yolculuklar, trenler ve anılar. En sevdiğim elementler. Hayatı belki de en çok hayat yapan zaman dilimleri bu elementlerden oluşuyor. Hareket halinde olmak, gezmek, yeni bir şeyler görüyor olmak ve sürekli gitmek.

Ayrıca sahilde ne zaman kova, tırmık ve kürekle oynayan birileri görsem; ki bunların sadece çocuk olması yaralıyor beni - mesela neden büyüyünce oyun oynamayı bırakırız- geçmişe doğru yol alıyorum. Çocukluğumun kumu ıslak, denizi her daim yosunlu Ayvalık’ını özlüyorum. Kuzenimden kalan mayoları giymeyi, o plastik kovaların yardımıyla bazen pasta, bazen kuleler yapmayı özlüyorum. Bazen aşçı, bazen savaşçı, bazen de gezgin olup kumların arasında gezintilere çıktığım hayali yolculuklar. 

Tabi artık hayali yolculuklar tatmin etmiyor. İnsan gerçek yolculukların hazzını aldı mı bir kere, hep uzaklara gitmek istiyor. Gökyüzündeki yıldızların ve güneşin daha gerçek, daha yakın olduğu uzaklara…

03.07.2014 / Datça.

© Deniz Yılmaz 2012.
Please don't use my images for any commercial work or personal work without my permission.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...